Cutie Guy Jhobzz Weblog

It is not an accident that you have read this blog post. Everything is well-planned by God. This time, you will know reasons on why we are living in this world. What is our purpose?

I’ve got the blog post title from the book entitled “The Purpose-Driven Life” written by Rick Warren. I urge you to read that book because if you really want to know your purpose in life, you’ll know the Five Purposes in Life from it. But before I will name them one by one, I will just share something to you. Before, I have many questions which are left unanswered. Some things that happened to me are unexplicable. What I mean is : “Do I deserved what’s happening to me?” or “Why is it happening to me?” I have asked those questions to God so many times. It was inevitable for me to be frustrated everytime I failed to get what I have wished for even though I am very deserving enough to have those. I had many regrets and failures that I could not accept because of my pride. But now, I do not know how to thank Mr. Rick Warren for publishing this book that I am reading that taught me much all about eternal truths. This biblical book which MUST and SHOULD be read by everyone contains 40 chapters. On the introduction, the author urged the reader to read ONLY ONE CHAPTER per day for the total of 40 days of transformation. We all know that 40 days has many significance in the Bible. So, the author also explained the reasons why we should follow the 40-day rule of reading the book by stating scenarios from the Bible.

According to him, there are the Five Purposes of Life:

1. We were planned for God’s Pleasure.

 Our first purpose is to love God as God loves us. God really loves us more than we expected. In fact, God is willing to forgive us from all our sins whatever we have done. God wants us to become His friends so we must open our heart for His Love. Remember that Jesus Christ let Himself to be crucified so that our Father in Heaven will forgive us from our sins. So since we were born sinful in this world, therefore, we’ll not be forgiven by God if not because of His Son. That proves that God’s love for each of us can never be measured. It is one in a million people in this world who will crucify Himself in a cross to death only for our sins to be forgiven by God. Take note also that we do not live for ourselves, but rather, we live for God’s purpose for each of us. 

2.  We were formed for God’s Family.

We are in this world not just to live, but rather, we are here to be a part of His Family. We do not live here in this world only for ourselves, but we also live for other people. Since no man is an island, we should look for something where we should belong to. Yes, we must be affiliated by a particular group, a group of believers. That’s our second purpose in our life :”Love others as you love God.” That is the implication of the 4th to 10th Commandments of God, where the First three is the love of God.

Besides, praying is not enough. Though we were made by God for a particular task, we will not fulfill this second purpose without being attached o His Body, the Church.

3. We were created to Become Like Christ.

Although we could never be a Christ, we were born to be like Him. We should develop our spiritual character the same as that of Jesus Christ. But, as Plato also implied, that perfection will be achieved if we die. I will give you a factual example, are you curious about what is the image of our Heavenly Father? Actually, He looks exactly like His Son Jesus Christ. The Latter did what exactly His Father has told Him to do when He came in this world. That is exactly what we must do, to obey what Jesus Christ have commanded us to do to be like Christ. The process of becoming like Christ is what we called Discipleship. We could not fulfill this third purpose without being one His followers.

4. We were shaped for Serving God.

All of us has our own uniqueness. All of us are given gifts from God whether they are ascribed or achieved. Such blessings are not given to us just to show them off to others, but we should use them to serve God. We serve God by means of serving other people. Also, remember that our looks and our personality is exactly shaped by God for a purpose and not by accident. We are given capabilities to think, to see, to smell, to hear, to touch, to taste and to do our will in order to serve the Lord, not just to be comfortable by ourselves. An old man who was lame for 48 years was miraculously healed by Jesus by just telling the man to get up. He was healed not only to be able to walk by himself, but rather, he was healed in order to show the power of Christ and for the man to serve God. Ministry is the other term of serving God.

All of us have our own weaknesses. God will use us if we will admit those imperfections and flaws proudly to other people since nobody’s absolutely perfect. We must boast our weaknesses for His glory. It is not enough to be freed with those, but we should be contented with those weaknesses because they will be used to serve the Lord.

5. We were Made for a Mission.

I know that many of us are aware of our own mission in our life. That mission must be accomplished before leaving the earthly life. In Sociology, there is a phrase called th “game of life”, a game wherein you must know your role in society. It is almost similar in discovering our particular purpose in life: our mission. Our Ministry is our service to believers, while our Mission is our service to unbelievers. Although all of them are very important, this fifth purpose is the most important one for us to be done one Earth.

What is that mission? Introducing people to God! We should not keep what we have known on how to prepare for eternity to other people as a secret.  It must be shared to others. Besides, if just one person will be going to Heaven because of any one of us, we will have made a difference in eternity. So, if we already know how to achieve forgiveness, peace and on how to prepare for eternity, we must immediately tell that to others who do not know about it since it is one of our tasks in this world that should be done successfully.

Note: The above mentioned is just a summary of our life’s purpose. You should read the book in order to fully understand what God intends us to do and why we should do them. It’s a very little information of the details to be relied on. I’m just giving you an idea on why you must read this book as soon as possible before it’s too late. I do hope that this post would help you to change your life.

God bless you.

just watch this video:

http://www.youtube.com/watch?v=WXpPUFzYYhc

http://www.youtube.com/watch?v=B-Rumpobp90

http://www.youtube.com/watch?v=IrVWIN6_vXQ

http://www.youtube.com/watch?v=hubCeF5tGBg

Sa buhay natin, hindi nawawala ang kamalasan. Naniniwala ako na ang kamalasan ay sunod-sunod na dumarating sa buhay naitn, pero hindi sa lahat ng pagkakataon pero madalas ito nangyayari. Pero sabi nila, wala raw malas sa mundo kasi wala sa bokabularyo ng buhay natin ang salitang "malas". Maaaring marami tayong mga kabiguan sa buhay natin, ngunit iyon ay dahil sa iyon ay mga pagsubok lamang sa atin ng Diyos, at hindi malas ang tawag doon. Sa halip, iyon ang tinatawag nating "kabiguan" sa buhay na minsan ay dapat din nating tanggapin. Oo, minsan marami tayong gustong makuha na mga bagay-bagay na  labis natin minimithi na  hindi  natin nakukuha.  Kaya  madalas  natin  sinasabi "Minamalas nga naman oh!" o di kaya "Hirap talaga kapag minamalas ka nga naman eh noh!". Inaamin ko na lagi ko rin sinasabi iyon. Iyon ay mga pagsubok lamang sa sa buhay natin at dapat magpasalamat tayo at dahil sa mga pagsubok na iyon, pinatatatag ng Diyos ang ating loob upang maging handa sa anumang tinik na ating tatahakin habang tayo’y nabubuhay pa. Inaamin ko rin na hindi naging madali sa akin na tanggapin na hindi ipinagkaloob sa akin ang kahilingang labis kong minithi. Kaya na-realize ko na mahirap pala talaga kapag labis mong hinangad ang isang bagay, at lalo na sa tingin mo’y deserving ka naman sa makuha iyon. Ganoon pala talaga si God. Kaya may natutuhan ako sa experience kong iyon na kung para sa iyo talaga ang bagay na iyon, hindi mo na siya kailangang hilingin dahil alam ni God kung ano ang pinakamaganda para sa atin at alam niya kung saan tayo mas mapapabuti. Kaya dahil doon, marami rin akong mga bagay na hindi ko lubos na maisip na mangyayari sa akin pero binigay sa akin ng Diyos na lubos-lubos kong pinasasalamatan. Hindi man ako nakapasa sa UPCAT, naging #1 naman ako sa President’s List ng AMACCER sa unang trimestre na pagpasok ko doon. Hindi sa pagmamayabang pero, I’m just remembering kung ano ba ang mga blessing sa akin na hindi ko dapat malimutan. We have to count our own blessings. We have to thank Him for every day he is giving to us. Na-realize ko rin kung saan ako nagkamali. Lubos ko kasi hiniling na makapasa sa UPCAT at gusto ko talaga makapag-UP dahil maganda nga raw doon mag-aral. Napakaraming kamalasan ang nangyari sa akin nang High School pa lang ako lalo na pagdating ko sa ikaapat na taon ko sa sekondarya. Kinainggitan ako, siniraan ako, sinabotahe ako. Lahat yata ng klase ng kamalasan dinanas ko na halos mawalan na ako ng pag-asa…

Marami ang natatakot at nababahala sa balitang mga killer  na nagkalat sa lalawigan ng Rizal. Sari-saring reaksyon at balita ang maririnig at mababasa sa internet ng ilang mga bloggers.

Ito ang kuwento ng isang blogger tungkol dito:

"Di ko napanood  ngunit may nagsasabing ipinakita na raw ang balita sa SOCO.

Katunayan ay nag-search ako sa google tungkol sa balitang ito. Halos ang mga kuwento ay galing lamang sa mga forum at bloggers. May isa naman na balita na nagsasabi na kilala na ng mga pulis ang killer/s at di lamang sinasabi upang mahuli sa akto ang mga kriminal."

- sipi mula kay "PlumaTek" (isang blogger sa multiply)

Una ko naman ito nalaman nang may nagtext sa aking kaklase sa Psyc01 ng isang GM na tungkol sa nasabing killer. Dati daw siyang sundalo, black belter at kamukha ni Julius Babao. Iyon ang ilan sa mga natandaan ko sa nabasa ko na mensahe. Noong isang gabi mga ilang linggo na rin ang nakalilipas, dalawa sa mga katext ko ang nagkuwento na marami na daw napatay sa kanilang lugar. Isa sa mga katext kong iyon na may nagsabi sa kanya sa ikinuwento daw na nandoon daw mismo sa lugar nila ang killer.

Sabi naman ng isa kong kaibigan, nakasabay raw ng ate niya ang killer na iyon habang nakasakay sa isang jeepney pauwi raw sa kanila galing ng OJT. E gabing-gabi pa naman daw iyon nang oras na iyon at puro babae pa sila at iyon lang daw ang nag-iisang lalaki bukod pa sa tsuper ng jeep. Kaya ginawa raw ng ate niya nang napansin daw na nakilala siya ay bumaba raw siya sa 7-11. E nagkataon daw na wala daw siya load,e hindi raw siya maka-text sa ibang phone kasi iyong guard daw doon e wala rin daw load. Kaya ginawa niya doon na lang daw siya nag-stay hanggang umaga para siguradong ligtas siyang makauuwi sa kanila at doon na lang niya ikinuwento ang nangyari. Iyon din ang araw na ikinuwento ng kaibigan ko tungkol sa nagnyari sa ate niya. Talagang nakakapangilabot no? Pero ang isipin na natin ay ligtas siya sa awa ng Diyos.

Ang nabalitaan daw sa SOCO na tumutukoy sa itinuturing na isa sa mga "serial" o "psycho killers" ay totoo. Doon daw nagsimula. Hanggang sa dinagdagan na lang ng mga haka-hakang kuwento. E kesa naghiganti raw kaya daw nangyari iyon.

Kaya nga nang una, ayaw ko talaga maniwala kasi kung baga sa mga linya ng tao, gasgas na iyang mga tsismis na iyan kasi e ni wala nga binabalita sa TV, radyo, dyaryo o kahit sa Internet news na may ganoon ngang krimeng nangyayari na tungkol sa mga pinatay ng psycho killer na iyon e.

Sabi nga sa akin, marami daw iyang mga psycho killer na iyan. Pito daw sila ayon sa isang blog na nabasa ko. Pero dagdag pa nang isa ko pang kaibigan, isa na lang daw ang hindi nahuhuhli. At iyon na nga ang psycho killer na tinutukoy ko sa blog na ito na nagngangalang Dennis Garcia. Sabi naman sa balita, gawa-gawa lang daw ang kumakalat na balitang ito. Pero, ang nasabing killer ay suspek nga talaga sa pagpatay sa isang babae noong Disyembre ng nakaraang taon.

Nagulat nga ako nang una kong nakita ang pinost na mukha niya sa may pasukan ng aming village nang papasok na ako sa aking paaralan. Hindi ko nga napansin na maging sa aking paaralang pinapasukan ko ay may pinost din na galing naman sa dati kong kaklase nang nakaraang trimestre, na binigay kay "chief" kung tawagin namin for public info. Dalawa ang mukha niya roon: isa ang dating mukha ata ang ngayon niyang anyo na nagpakalbo na raw.

Ang totoo raw niyan, political strategy daw iyon para hindi raw lumabas ang mga rallyista.

Kaya huwag kayo basta-bastang maniniwala sa mga sabi-sabi lang na balita, na naririnig lang hangga’t hindi nababalita at napapatunayan ang mga ito.

Ang sa akin lang naman, kahit na hindi totoo ang nagkakalat na mga maling nasabing balita o mga kuwento, huwag na huwag kalilimutang magdasal lalo na kapag uuwi ng gabi o na-late ng pag-uwi.Dapat mag-ingat tayo lagi at huwag magpapagabi ng uwi lalo na kung hindi kailangang magpagabi. Matutong sumunod sa curfew ng ating mga magulang dahil para sa atin ang mga sinasabi nila sa atin. Iyon lang ang maipapayo ko. Ingat!!!!!

Among the five books ni Bob Ong, dalawa pa lang doon ang nabasa ko na buo from cover to cover. Ang mga iyon ay "ABNKKBSNPLAKo?!" tsaka ang "Bakit Baligtad Magbasa ng Libro ang mga Pilipino?". Nang una, akala ko patawa lang siya, pero nang mabasa ko iyon, nalaman ko na may gusto pala iparating si Mr Roberto "Bob" Ong sa kanyang isinulat. Kaya nakakatuwa ang mga libro niya kasi bukod pa sa nakakatawa siya e maganda din ang mensahe na ipinaparating niya sa atin sa kanyang mga nai-akda.

Ang ABNKKBSNPLAKo?! (Mga kwentong chalk ni Bob Ong) ay isang libro na tumatalakay sa lahat ng pasikot-sikot tungkol sa edukasyon, sa eskwelahan at maging sa mga estudyante at guro mula Pre-School hanggang sa Kolehiyo dito sa bansa. Makikita mo doon na ikinukwento niya ang kanyang masasaya, masalimuot, nakakatawa at maging weirdo nyang pakikipagsapalaran bilang estudyante nang siya’y nag-aaral pa. Honestly speaking, nklgay din dun ang lahat ng mga kalokohan ng mga estudyante sa eskwelahan. Kung ano-ano yun, basahin nyu na lang yung libro para maniwala kayo saken. Halo-halo ang tono ng aklat na to. At sa pahina na makikita nyo bago sa unang pahina ng katawan ng aklat, natawa na talaga ako nang makita ko ang kakaibang quotation na nakalagay na di mo lam kung nagpapatawa lang o loko-loko talaga yung awtor na si Mark Twain nang sinabi nya ang linyang ito:

"I will never let my schooling interfere with my education."

Grabe di ko lam kung bat nya sinabi yun. Nawindang talaga ako sa kanya kasi ang gulo nya, schooling n nga, education pa.San ka pa?!

Ang "Bakit Baligtad Magbasa ng Libro ang mga Pilipino?" naman ay isang libro na kung san dun malalaman ang lahat ng baho at pangit tungkol sa ating mga Pilipino kung babasahin nyo ang kabuuan nito. Dito, tignan nyo pa lang ang libro kahit di nyo p buksan ay talagang matatawa na kayo lalo na pagbukas nyo nito. Kung bakit?Secret, bili n lang kayo o d kaya manghiram kayo ng libro nun para malaman nyo hehehe. Kaya nga nagustuhan ko yung libro n yun kasi napakacreative ng pagkagawa ng libro at may originality din ang pagkagawa nya na wala sa kahit anung libro (Just see it). Ipinaparating naman ni Bob Ong sa libro nyang to na tayong mga Pilipino ay kulang sa disiplina sa sarili kaya di tayo umuunlad. Naniniwala ako dun sa sinabi nyang yun kasi totoo nga at bakit ako magagalit. Sbhin nting di maganda ang tingin sa ating mga Pilipino, e kung iba nga napupuna natin, yun pa kaya ang ating sarili. Nkuha nyo ba? Kaya nga lahat ng tungkol sa ating mga Pilipino ay nakasulat dito.

Kung tinatamad kayo magbasa ng libro, edi itype nyo nalang sa computer nyo kung may internet ah, ang site na to,: www.bobongpinoy.com. Iyan ang site ni Bob Ong, ang webmaster nyan. Dun din nanggaling ang mga laman ng mga libro nya e. Tagalog naman yun e kaya madali natin syang maitindihan. Kaya lang naman isinalibro iyon kasi para sumikat ang mga nilalaman ng site na yun at makilala ng marmaing Pilipino. Kasi nga naman diba, iilan lang mga Pinoy ang updated sa mga ibang sites lalo na pag di gaano kilala.

Ang ibang books nya ay ito:

• Mga Paboritong Libro ni Hudas
• Ang Alamat ng Gubat
• Stainless Longganisa
• MacArthur

Di nga lang ako sigurado kung yan lang ah. Pero yan ang mga ibang buks nya na alam ko, at gusto ko ring basahin yang mga yan.

That’s all. Thanks 4 reading this considerably and you drop some comments for me. Thanks again!!!!!!

I admit that may mga naging plano na rin ako in my future nang time na hindi ko pa napag-isipang magshift. BSA kasi ang unang kursong kinuha ko. Kaya iyon ang kinuha ko kasi sabi ng mama ko in-demand daw ang mga CPA sa States. E diba matataas ang mga tingin sa CPA? So siyempre sayang naman kung di ko iaaim iyong opportunity na maging accountant, particularly CPA (Certified Public Accountant) diba? Isa rin iyon sa mga dahilan kung bakit sinunod ko ang gusto ng mama ko. E sa pag-aakala ko na magiging masaya din ako sa kursong to kaya eto kinuha ko on the first place. Ang pagkakaalam ko rin, Accounting is the best background for Law. Tapos sabi saken ng isa kong batchmate na CPA ang mama niya, pag graduate daw ng BS Accountancy tapos nag-Masteral pa, 2 yrs na lang daw kukunin ang Law. Kaya na-predict ko na rin na BSA is the best Pre-Law undergaduate course.

Sbi nga saken ng classmate ko ng BSA pa kurso ko na mukhang may balak daw akong mag-Lawmaker dhil iyon daw ang kurso ko. Kunsabagay may mga Law at Law-related subjects kasi sa curriculum ng BSA e. Mas maganda daw sa CPA na Lawyer din at vice-versa. Pagkarinig ko din, pag-aagawan ka daw ng kumpanya pag nalamang BSA graduate k at Board passer. Kung sa bagay, sobrang hirap kasi makapasa doon e, lalo na quota-based pa. Marami rin akong kilalang matatalino tapos graduate sila sa PUP, PSBA ng BSA, tapos hindi pa rin sila nakapasa sa Board tpos iyong isa nakailang take na, tapos iyong isa naman UPCAT passer pa, e sobrang hirap din makapasa doon. Kaya nga hindi porket na di pumasa doon e hindi na matalino, talagang sobrang hirap daw ng Board Exam. Sabi, iyon daw ang pinakamahirap na Board Exam sa lahat. Minsan nga wla pa daw sa 20% ang nakakapasa doon. Sabi naman sakin ng isang naging prof ko sa Accounting1A sa lab na 16th placer sa CPA Board Exam, wla pa daw sa 10% ang mga nakapasa ng time nila.

May narinig din ako na mag-BA PolSci daw muna bgo mag-Law pagkatapos magBSA. Sbi naman ng isa ko pang frend, lhat ng mga Bachelor of Arts degrees ay mga Pre-Law undergraduate degree courses. Pero sabi naman sakin ng isa kong Prof sa AMA na taga-UP, sa UP College of Law, it doesn’t matter kung B, BS o BA ang tinapos mong undergraduate course, bsta as long na degree holder ka, pwede kang mag-Law. Kuwento pa niya, may kakilala siya mga Eng’g undergraduate, kumukuha na ng Law sa UP tapos iyong isa naman, BS Molecular Biology and Biotechnology naman daw ang tinapos sa UPD, tapos na rin daw ng Law doon. Dagdag pa niya, hindi rin madaling ma-admit sa UP Law kasi kailangan makapasa muna sa LAE (Law Exam) tapos noon makapasa rin sa Interview bago maging UP Law Student.

Iyon sana ang mga plano ko kung naging masaya lang sana ako sa unang kinuha kong kurso, na pagka-graduate ko sa AMA within 4 yrs on that course and to pass the CPA Board Exam and to apply for work abroad as CPA after passing the Board. Those were my goal to achieve before. Not only that, if I have time, If I have worked for so long, I would take my Master’s Degree in Business Administration (MBA) and I would take Law after that, then proceed to Doctor’s Degree if I could pass the Bar Exam up to Post Doctorate (in my dreams hehehe), kung hindi pa ako magsasawa mag-aral and if i’ll still have time and money. Kasi diba lhat ng mga nktapos ng Doctorate, may Ph. D. sa dulo ng pangalan nila after comma. tapos twag sa kanila Dr. o Dra. Siyempre masarap din ang feeling kung ang tawag sa iyo e EC/ Eng’r, Professor, Attorney o Doctor diba? o d kaya mamimili k n lng kng nu gusto itawag sayo dba? Knareer e noh? Pero di ko muna iisipin iyan, saka na pag dumating na ako dyan pagkagradute ko ng college at pag nakapasa ako sa ECE Board Exam pagkatapos ko noon.

Pero kahit na iba na kurso ko, may plan p dn ako magMBA f ever tpos mag-Law kung kakayanin ko para ipagtanggol ang mga nangangailangan ng hustisya. Dati kasi ayaw ko maging Abogado kasi ayoko magsinungaling. Although lahat naman tayo sinungaling diba. Pero hindi ko naman sinasabi na lahat ng Lawyer liars, pero kasi minsan sa lawyer, kailangan magsinungaling para lang mapanalo ang kaso. Pero depende na lang iyon sa lawyer kung papayag siya. Kung ako, di bale na lang, kaysa naman madagdagan pa ang kasalanan ko. Tsaka minsan pag lawyer ka, diba di mo rin masasabi kung may peace of mind ka kasi di mo masabi kung ligtas ka ba o nanganganib ang buhay mo dhil lawyer ka, lalo na pag mayayaman mga kalaban mo, kaya dati ayoko mag-Law. Alam ko rin na mahirap mag-Law kasi halos di mabilang ang mga makakapal na libro na kailangang basahin. Lalo na napakaraming dapat alamin at kabisaduhain lalo na iyong mga Laws, RA, Articles, sections at lahat ng tungkol sa politika. Kaya nga maganda ring pre-Law course ang PolSci. E hindi ko pa naman hilig ang magkabisa.

Pero siyempre alam ko naman na mahirap abtuin iyon kasi kailangan mo rin ng sipag, tiyaga, faith, tiwala sa sarili at pasensiya para matagumpay mong abutin lahat ng pangarap mong iyon. E kung ngayong college na ako, I admit na mahirap talaga siyempre kaya I’m doing my best and I study harder and i expect na mas mahirap pa ang dadanasin ko for the next few years lalo na kung puro major subjects na mga kinukuha ko at dumating na ang araw na kailangan kong mai-defend ang gagawin kong thesis para maka-graduate ng college. Pero salamat na lang sa Alma Mater ko at may background na kami sa Research ng 4th year High School kami. Although by group iyon, pero still mahirap pa rin talaga lalo na pag nag-tatally, e how much more pa kaya sa totoong thesis na indiviual at mas mahirap pa at ang pagkakaalam ko, hindi sapat ang isang araw para mai-defend mo iyon.

Anyway sa ngayon, stick muna ako sa studies ko, as in as much as possible, wlang girlfriend muna hanggang mkagraduate ako ng college. Ok lng iyong crush kasi natural lang naman iyon eh, pwede mong gawing inspirasyon.

Hayy!!!grabe…Mula nang nagshift ako sa BSECE, hindi ko na alam kung ilang beses ko na narinig ang iisang katanungan na kung bakit daw ako nagshift. Nu ba sa tingin niyo?hehehe. Halos lahat yata ng friends ko iyon ang tinanong sa akin. Kaya nga naisip ko na hindi kaya irecord ko na lang iyong isasagot ko pag may nagtanong ulit saken iyon na hindi ako parang sirang plaka diba? Ok lang iyon na iyon ang itatanong sa akin kasi natural lang aman iyon diba. E xempre alangan aman magshift ako ng walang dahilan diba? Hindi ko lang kasi talaga gusto iyong mga reaction ng iba dyan kaya naooffend ako pero tinatawanan ko na lang sila. Iyong iba aman maxadong exagge.

Anyway, BS Accountancy kasi kurso ko dati.Iniisip kasi nila na kng bkit sa eng’g pa ako nagshift, e kesa mahirap n nga nag accounting, tapos sa mas mahirap p daw ako nagshift. Kesa mas pinahirapan ko daw sarili ko, iniisip nila na madali ang accounting kaya nagshift ako sa mahirap. Pero mali silang lahat doon. Hindi ko na nga lang alam kung ano na isasagot ko kpag tntanong nila iyon kasi di ko na alam kung ilang beses ko na isinagot na e sa di na ako masaya sa Accounting eh. Akala kasi nila madali ang accounting eh. ahm..ang masasabi ko lang dyan, akala ko rin dati hindi gaano mahirap ang accounting, kala ko simple math lang. Pero ng nagkaroon na ako ng subject na accounting once, doon grabe nakakaiyak din pala kasi isang mali lang mali na lahat at halos kailangan ulitin mo mula sa umpisa. Gabe diba?Inakala ko rin na puro Math iyon, pero dun ko nakita na mas more on siya sa analysis.Kaya dun ko nakita n hindi kailangan maging maging magaling sa Math para maging magaling sa accounting, but rather, kailangan magaling ka rin dapat mag-analyze kasi arithmetic lang naman ang math dun eh, wala na dun ung may variabls na x, y etc…Kaya para sa akin mahirap din ang kurso na iyon. Sabi nga ang isang magaling kong prof na mas mahirap pa nga daw ang BSA kaysa Eng’g e. Ayon. Actually kasi Eng’g na talaga dapat ang final choice ng kurso na kukunin ko sa college.E sabi ng mama ko, in demand daw ang mga cpa sa states kaya BSA ang pnakuha niya saken ksi gusto niya rin ako mging cpa ksi mhilig daw ako sa Math, which is true.Akala niya ksi more on Math iyon. Kaya nadiscourage ako na kunin kung ano talaga iyong napili ko kasi sabi niya sa akin na kailangan din daw magaling din daw ako magdrawing, na doon ako hindi magaling. Tsaka inakala ko rin noon na magiging masaya din ako sa gusto niya dahil sa mga sinabi niya sa akin kaya pinagbigyan ko siya. Pero at least sinubukan ko diba at sinunod ko pa din siya and at least, wala namang nawala sa akin. Ayon, ng katagalan, within two trimesters in AMA, narealyze ko na di na ako masaya sa kurso ko. Nabobore na ako sa major subject ko na accounting na kulang na lang hindi ko na pasukan ang subject na iyon, lalo na madalas namomroblema sa prof ang mga BA students. Pero siyempre hindi ang problemang iyon ang main reason ko kung bakit nagshift ako.Dati nga, ng wla pa sa isip ko na magshift, madalas kon sinasabi na pano kaya kung magshift ako magshift sa eng’g, pabiro ko pang sinabi iyon sa sarili ko. Pero at least maaga ako nagshift dba? Kaysa namang nagshift ako kung kailan graduating na ako diba? Wala aman sa akin iyon kung mahirap o hindi e, wla namang kurso na madali diba? Basta para sa akin ang importante, dpat kung san ka masaya dun ka para kahit mahirap at least, naeenjoy mo iyon ginagawa mo at cguradong magiging successful ka dhil masaya ka kung ano ang ginagawa mo.

Isa sa maga dahilan kung bakit gusto ko ang kuso na yon is dat una, favorite subject ko talaga ang Mathematics. Mahilig kasi ako magsolve ng problems and I really love Math subjects by my heart.Nabobore kasi ako sa ibang subjects other dan Math and Science pero siyempre depende rin iyon sa magiging prof ko kung di siya boring at magaling talaga siya magturo, magugustuhan ko na rin iyon subject na iyon. Isa sa pinakaayaw kong gawin is gumawa ng compositons, essay, sulatin o kahit anong informal na pagsusulat. Natatamad kasi talaga ako gumawa noon lalo na pag maraming tanong, tapos lalo na kung kailangan mahaba ang susulatin. At hindi ko rin hilig magdrawing kasi alam ko rin sa sarili ko na hindi ako magaling magdrawing. But unfortunately, may subject ako ngayon na eng’g drawing.Haayyy.Grbe sa una aakalain mong madali pero pag ginagawa mo na, kailangan malinis at maayos ang gawa kaya ingat na ingat ako habang nagdadrawing. Sa sobrang hirap ko sa subject na iyon, halos ayaw ko na siya i-add.Kaya nga piling ko babagsak ako dun kasi di ko talaga mapaganda gawa ko lalo na na-tetense ako pag tinitignan ng prof ko yung ginagawa ko. Pero in spite of dat, im being relaxed everytym na may pnpgawa xa samin. Everytym din n me ipapagawa xa samin every miting once a wik lagi ko sinasabi sa sarili ko."Diyos ko ang hirap, sana matapos ko ito ng maayos.Gudluk na lang sakin."Supposed to be dpat twice a week kasi nging  units instead n 1 unit, pero nging once a week ksi mentoring. Kaasar nga kasi nging 2 units e, tpos inspite n nging mentoring, 2 units  p rin ang binayad ko ng ina-add ko iyon. Pero mabait nman iyong prof kong iyon e ksi nging prof k n din siya ng 1st tri sa Math01. He is one of my good professors in AMA. Pinapasok na nga niya ako sa klase niya in spite n hndi k p na-aadd e, pero ms mbuti n iyon ksi kng hndi ako agad pmsok sa knya, mghahabol pa ako. Dats why im doing my best, hindi ako aabsent sa subject na iyon, i’ll pass all d requirements and il make sure dat my work is clean and neat para makapasa. 

All I just wanted to say is that hindi ako nagshift para magyabang na kaya ko iyon kurso na iyon. But rather, nagshift ako dahil ayoko dumating ang araw na hindi pala ako magiging masaya sa ginagawa ko. Mas masakit siyempre iyon diba na hindi mo pala gusto ang pangarap ng mga magulang mo para sa iyo.Kaya mas minabuti ko nalang isuko iyon kaysa naman sila masaktan balang araw. At para sakin, ang tagumpay ng isang tao ay nakasalalay sa kanya at sa kanyang pagmamahal sa kanyang ginagawa. That’s all. Thank you 4 reading dis blog post.